Τρίτη, 30 Ιουνίου 2009

...γι’ αυτό κ θα συνεχίσω να ονειρεύομαι…..



" τι δεν θα δινα για να μπορώ να ονειρεύομαι....
χωρίς όρια, χωρίς πρέπει

απλά να ονειρεύομαι…
να κοιτάζω το φεγγάρι… και να ελπίζω πως κάπου…
υπάρχει μια σκάλα που θα μας ανεβάσει όλους εκεί ψηλά...
να κοιτάζω τη θάλασσα …και να μην σκέφτομαι τίποτα…
να απολαμβάνω μόνο το απέραντο γαλάζιο της…

να σηκώνω τα χέρια στον ουρανό και να αγγίζω τα αστέρια…
να περπατάω στη βροχή…να μυρίζω το βρεγμένο χώμα…
και να ακούω μόνο τον άνεμο..
να μου ψιθυρίζει όσα η ψυχή μου θέλει να μου πει..

να βλέπω τα πουλιά που πετούν….
και να γίνομαι κ εγώ ένα από αυτά…
να παρατηρώ τα σύννεφα… κ σαν μικρό παιδί…
να νοιώθω πως περπατάω πάνω τους…

να προχωράω στο δρόμο
κ δίπλα μου να βλέπω τους αγγέλους μου…
όχι δυστυχισμένους και ξεχασμένους ανθρώπους…

να κλείνω τα μάτια μου κ να δακρύζω…
όχι επειδή φοβάμαι…
μα επειδή δεν χωρούν την ομορφιά του κόσμου…

να παίρνω μια κιθάρα και με την μελωδία της…
να πλάθω εικόνες κ να ξεδιπλώνω τα συναισθήματα μου…

να κοιτάζω τους ανθρώπους στα μάτια…
κ να βλέπω τις αλήθειες που κρύβουν μέσα τους….

με κούρασε η ψευτιά σας…τα δήθεν «πρέπει» σας….
με πονάει το ψεύτικο χαμόγελο σας, το ψεύτικο κλάμα σας…
οι ψεύτικες, αγκαλιές σας, τα ψεύτικα φιλιά σας…

εγώ ονειρευόμουν πάντα έναν κόσμο όμορφο γεμάτο αλήθειες… γεμάτο αγάπη…
γεμάτο ελευθερίες…εσείς μπορεί να θάψατε τα όνειρα σας… να ξεχάσατε… εγώ όμως όχι….

γι’ αυτό κ θα συνεχίσω να ονειρεύομαι… ό,τι κ αν μου λέτε εσείς…."

2 σχόλια:

Γιώργος είπε...

Ναι, εξαιρετική άποψη. Να αφήνεις τα πάντα να τρέχουν γύρω σου και να μην δίνεις σημασία, παρά μονάχα να... ονειρεύεσαι. Ελπίδα στο όνειρο... Το ίδιο σκέφτονταν και οι χίπεις την 10-ετία του '60. Γιατί άραγε το κίνημά τους δεν άντεξε πολύ; Πείνασαν ίσως, ποιός ξέρει; Βλέπεις τα όνειρα δεν σου γεμίζουν το στομάχι.

gold......idea!! είπε...

@ Γιώργο αναφέρομαι στο ότι πολλοί έχουν σταματήσει να ονειρεύονται μόνο και μόνο γιατί τρέχουν. Τρέχουν να προλαβαίνουν να αποκτήσουν περισσότερα (καλύτερο σπίτι, καλύτερο αυτοκίνητο, να αφήσουν στα παιδιά τους περιουσίες …).

Άλλοι βάζουμε περιορισμούς στα όνειρα με βάση τα πρέπει και του αν μπορεί να πραγματοποιηθούν...

Το να ονειρεύεται κάποιος και να χαίρετε την ομορφιά που υπάρχει γύρω του (την ανατολή, το ηλιοβασίλεμα, την μυρωδιά του χώματος από την βροχή, την μουσική…..να δίνει σημασία στον συνάνθρωπο του...... να απολαμβάνει το χαμόγελο και να περνά χρόνο με τα παιδιά του, …. δεν σημαίνει πως δεν θα δουλέψει και θα περιμένει να γίνουν όλα μόνα τους.

Γενική διαπίστωση είναι πως οι περισσότεροι τρέχουμε για να προλάβουμε να αποκτήσουμε πολλά περισσότερα (υλικά αγαθά), από αυτά που έχουμε πραγματικά ανάγκη.

Σε όλα τα πράγματα πρέπει να υπάρχει ισορροπία και να αποφεύγονται οι ακρότητες.

Όμως αρκετά μακρηγόρησα, δεν θα σε ζαλίσω άλλο μια και το θέμα μπορεί να «τεντωθεί» αρκετά.

Χάρηκα που αποτύπωσες την άποψη σου εδώ και ελπίζω να βρίσκεις χρόνο ονειρεύεσαι και να απολαμβάνεις τις ομορφιές της κάθε μέρας.