Δευτέρα, 29 Ιουνίου 2009

Δύναμη ψυχής του πατέρα!


www.godtube.com/view_video.php?viewkey=8cf08faca5dd9ea45513



Ο Dick Hoyt είναι ένας συνταξιούχος του Αμερικανικού στρατού, ζει
στην πόλη Holland της Μασαχουσέτης των Η.Π.Α. και είναι σήμερα 68 ετών. Πριν
από 46 χρόνια η σύζυγός του Judy έφερε στον κόσμο ένα αγοράκι που το
ονόμασαν Rick. Η γέννα ήταν δύσκολη καθώς ο ομφάλιος λώρος είχε μπλεχτεί
γύρω από το λαιμό του εμβρύου σταματώντας την αιμάτωση του εγκεφάλου τα
πρώτα κρίσιμα λεπτά της ζωής του.
..
Τελικά o Rick έζησε αλλά όπως είπαν αργότερα οι γιατροί στους γονείς του δεν
θα μπορούσε ποτέ ούτε να περπατήσει, ούτε να μιλήσει. Η ολιγόλεπτη αυτή
στέρηση του οξυγόνου κατέστρεψε το τμήμα εκείνο του εγκεφάλου που ελέγχει
την κίνηση των άκρων και της ομιλίας.
..
Το μόνο που μπορούσε να κάνει ήταν να ελέγχει τις κινήσεις του κεφαλιού...
..
Οι γιατροί τους πρότειναν να βάλουν το Rick σε ένα ειδικό ιατρικό κέντρο για
παιδιά με τέτοια προβλήματα όπου θα τύχει της καλύτερης δυνατής φροντίδας.
Τότε ο Rick ήταν 9 μηνών.
..
Οι Hoyt ήταν κατηγορηματικοί. Τα ματάκια του Rick ακολουθούσαν τις κινήσεις
τους μέσα στο δωμάτιο. Δεν μπορούσαν να αποδεχθούν ότι το παιδί τους θα
έμενε για πάντα "φυτό". Πήραν την απόφαση να μεγαλώσουν τον Rick μαζί με τ'
αδέλφια του σαν ένα φυσιολογικό παιδί.
..
Όταν ο Rick ήταν 11 ετών τον πήγαν στο Πολυτεχνείο του Tufts University στη
Βοστόνη και ζήτησαν από τους μηχανικούς μήπως υπάρχει κάποιος τρόπος να
βοηθήσουν το παιδί να επικοινωνεί.
..
Μόλις ο επικεφαλής καθηγητής είδε το παιδί, τους είπε: "Αδύνατον. Ο
εγκέφαλος ενός τέτοιου παιδιού δεν μπορεί να δεχθεί τίποτε!"
..
"Σας παρακαλώ, μιλήστε του." Είπε ο Dick. "Πείτε του κάτι. Πείτε του ένα
αστείο!"
..
Ο καθηγητής είπε στον Rick ένα ανέκδοτο και ο Rick γέλασε.
..

Λίγους μήνες αργότερα οι μηχανικοί του Tufts έφτιαξαν ένα
σύστημα με το οποίο ο Rick με διάφορες κινήσ
εις του κεφαλιού μετακινούσε ένα
κέρσορα, επιλέγοντας γράμματα και σχημάτιζε λέξεις στην οθόνη ε
νός
υπολογιστή. Αυτό ήταν! Το παιδί άρχισε να επικοινωνεί... Η πρώτη φράση που
έγραψε στον υπολογιστή ήταν: "GO BRUINS". Είναι μια έκφραση των Αμερικανών
για να ενθαρρύνουν την ομάδα τους. Bruins είναι η ομάδα χόκεϊ της Βοστόνης.
Έτσι το παιδί έδειξε μια σαφή
προτίμηση προς τον αθλητισμό.
..
Αργότερα πήγε στο σχολείο. Όταν ήταν 15 ετών ένας συμμαθητής του
τραυματίστηκε σε τροχαίο και το σχολείο οργάνω
σε έναν αγώνα δρόμου 8
χιλιομέτρων προς τιμήν του. Όταν ο Rick γύρισε στο σπίτι είπε στον πατέρα
του: "Μπαμπά θέλω να τρέξουμε για τον Στιβ".
..
Ο Dick σάστισε, Πως ένα "γουρουνόπουλο", όπως συνήθιζε να λέει για τον εαυτό
του, που δεν έτρεξε ποτέ πάνω από ένα χιλιόμετρο συνεχόμενο, θα έσπρωχνε ένα
αναπηρικό καροτσάκι για 8 χιλιόμετρα; Το δοκίμασε. Και τα κατάφερα
ν. Μετά ο
Dick ήταν "παράλυτος" για δυο βδομάδες.
..
Ο Rick είπε στον πατέρα του: "Μπαμπά, όταν τρέχαμε, ένοιωθα ότι δεν είμαι

πια παράλυτος. Ένοιωθα να τρέχω κι εγώ μαζί σου!" Αυτή η μέρα άλλαξε την ζωή
των Hoyt για πάντα. Ο Dick δάκρυσε. Αποφάσισε να τρέχει μαζί με το γιο του
όσο πιο συχνά μπορούσε. ’ρχισαν εντατική προπόνηση και 2 χρόνια αργότερα
ήταν έτοιμοι για το μεγάλο αθλητικό γεγονός. Τον Μαραθώνιο της Βοστόνης του
1979. Δεν κατάφεραν να πάρουν επίσημη συμμετοχή αλλά έτρεξαν και τερμάτ
ισαν!
..
Τα επόμενα χρόνια πήραν και επίσημη συμμετοχή.
..
Η επόμενη πρόκληση ήταν το τρίαθλο. Ένα αγώνισμα συνδυασμός από τρέξιμο,
ποδηλασία και κολύμπι. Οι Ολυμπιακές αποστάσεις για το τρίαθλ
ο είναι:
τρέξιμο 10 χλμ., ποδηλασία 40 χλμ. και κολύμπι 1.5 χλμ. Ο Dick αποφάσισε να
το δοκιμάσει κι αυτό. Και τα κατάφερε. Και όσο ο Dick ανέβαζε τον πήχη και

δοκίμαζε πιο δύσκολες διοργανώσεις, τόσο ο Rick ένιωθε λιγότερο την
τετραπληγία του. Γίνονται πολλές διοργανώσεις τρίαθλου ανά τον κόσμο σε
διάφορες αποστάσεις. Η κορυφαία όμως δοκιμασία για υπεραθλητές ψυχής είναι
το λεγόμενο Ironman τρίαθλο που διεξάγεται στη Χαβάη. 3,8 χλμ. κολύμπι,

Μαραθώνιος (42.195μ. τρέξιμο) και 180 χλμ. ποδηλασία! Μια δοκιμασία 15 ωρών
για σώμα και ψυχή γι αυτούς που αποδεικνύουν ότι η θέληση μπορεί να νικήσει
την σωματική εξάντληση.
..
Ο Dick το επιχείρησε 6 φορές. Και τερμάτισε και τις 6! Μεταφέροντας πάντα
τον γιο του, Rick. Κολύμπησε 3,8 χλμ. σέρνοντας μια φουσκωτή βάρκα μέσα στην
οποία ήταν ο Rick, έτρεξε 42 χλμ. σπρώχνοντας το αναπηρικό καροτσάκι του
Rick και ποδηλατούσε για 180 χλμ. κουβαλώντας και τον Rick. Κάτι που πολλοί
αθλητές δεν καταφέρνουν ούτε μόνοι τους.
..
Από το 1979 που συμμετείχαν στον Μαραθώνιο της Βοστόνης, ο Dick και ο Rick
Hoyt (Team Hoyt) συμμετείχαν σε 958 αθλητικά γεγονότα μεταξύ των οποίων 224
τρίαθλον, 6 Ironman τρίαθλον, 65 Μαραθώνιους, τους 25 στη Βοστόνη και 20
δίαθλα με ένα απ' αυτά το1992, να διασχίζουν τις Ην. Πολιτείες από Βορρά
προς Νότο τρέχοντας και ποδηλατόντας για 45 μέρες καλύπτοντας 5.976 χλμ!
..
Πέρυσι σε ηλικία 67 ετών ο Dick και 45 ο Rick τερμάτισαν για 25η φορά στον
Μαραθώνιο της Βοστόνης, στην 5.083η θέση μεταξύ 10.000 αθλητών.Το 1992
τερμάτισαν με χρόνο 2 ώρες και 40 λεπτά, 35 λεπτά πάνω από το παγκόσμιο
ρεκόρ. Τότε κάποιοι παρότρυναν τον Dick να τρέξει μόνος του μια και ήταν
σίγουρο ότι θα κατέγραφε χρόνο μέσα στους καλύτερους του κόσμου. Η απάντηση
του Dick ήταν άμεση και μονολεκτική. ΟΧΙ. Τρέχω για να αισθάνεται καλύτερα ο
γιος μου και όχι για το ρεκόρ. Ο Rick κατάφερε να κερδίσει μια θέση στο
πανεπιστήμιο και όταν αποφοίτησε δέχθηκε την πρόταση του πανεπιστημίου για
να εργαστεί στις υπηρεσίες του, όπου και βρίσκεται μέχρι σήμερα.
..
Ο Dick ανακηρύχθηκε ο ΠΑΤΕΡΑΣ του αιώνα και συνεχίζει να λαμβάνει μέρος σε
μαραθώνιους και τρίαθλα όποτε οι υποχρεώσεις του Rick το επιτρέπουν.
Πρόσφατα σε μια τηλεοπτική συνέντευξη των Hoyt ρώτησαν τον Rick, μετά απ'
όλα αυτά τι δώρο θα ήθελε να κάνει στον πατέρα του. Ο Rick έγραψε στον
υπολογιστή:
..
"Θα ήθελα, έστω και για μία φορά, να καθίσει ο πατέρας μου στο καροτσάκι και
να τον σπρώχνω εγώ."

Δεν υπάρχουν σχόλια: