Δευτέρα 31 Μαΐου 2010
Agaph Ti Dyskolo Pragma
"Αρχή και φινάλε σκοτάδι και φως, αγάπη πανάρχαιο δράμα
σ' ακούω καρδιά μου δεν είμαι κουφός, αγάπη τι δύσκολο πράγμα
Σωρός αναμνήσεις δεν παει καιρός, αγάπη και γέλιο και κλάμα
στο τέλος δεν ήμουν και πολύ τυχερός
αγάπη τι δύσκολο πράγμα
Οι αγάπες χάνονται σβήνουν σαν τ'αστέρια
φεύγουν σαν τα καλοκαίρια.......και εσύ δεν μου στέλνεις πια γράμμα
Δεν θες να με ξέρεις λες κι είμαι εχθρός,
αγάπη τι δύσκολο πράγμα
.........."
Τετάρτη 26 Μαΐου 2010
To Parapono
"Εδώ στου δρόμου τα μισά
έφτασε η ώρα να το πω
άλλα είναι εκείνα που αγαπώ
γι' αλλού γι'αλλού ξεκίνησα.
Στ' αληθινά στα ψεύτικα
το λέω και τ' ομολογώ.
Σα να 'μουν άλλος κι όχι εγώ
μες στη ζωή πορεύτικα.
Όσο κι αν κανείς προσέχει
όσο και αν τα κυνηγάς
πάντα πάντα θά 'ναι ἀργά
δεύτερη ζωή δεν έχει".
Π...
Κυριακή 9 Μαΐου 2010
Τετάρτη 5 Μαΐου 2010
Πέμπτη 22 Απριλίου 2010
Taksidi sti vroxi
<< Όνειρο κι αυτό, σ' αγγίζω και σε χάνω
Μάτια μου γλυκά μου, αχ, πόσο σ' αγαπώ...
Ένα σου φιλί θέλω να χορτάσω
Άχ να το κρατήσω για πάντα φυλαχτό
Βγαίνω στη βροχή, μόνο αυτή σου μοιάζει
Μάνα που αγκαλίαζει ό,τι όμορφο ξεχνώ
Έφερα κρασί αντάμα να το πιούμε
Που φεύγεις να τα πούμε για ύστερη φορά
Και σου τραγουδώ, δεν μπορώ να κλάψω
Μέσα από το τραγούδι βρίσκω ό,τι αγαπώ
Βγαίνω στη βροχή.... >>
Π...
Δευτέρα 19 Απριλίου 2010
Στην αγκαλιά του Μορφέα
Σε είδα.
Ήσουν εκεί, σκυμμένος μπρος σε ένα τραπέζι με ένα υπέροχο μπουκέτο από φρέσκα λουλούδια!!
Τι όμορφα ζωντανά χρώματα που είχαν!! Το άρωμα τους μου ξύπνησε τις μνήμες για τους λουλουδιασμένους αγρούς της άνοιξης।
Πολλά λουλούδια μαζί, δεμένα σφιχτά με βάτο αντί για κορδέλα.
Και εσύ εκεί…. με χέρια γυμνά να προσπαθείς να τα ελευθερώσεις από τον σφιχτό αγκαθωτό κόμπο.
Δάχτυλα πληγωμένα…χέρια ματωμένα και από τα μάτια σου να χύνονται ποτάμια!!!
Και εσύ εκεί…. να προσπαθείς με χέρια γυμνά να τα απαλλάξεις από το αγκάλιασμα του βάτου.
Σε πλησίασα κρατώντας μαχαίρι.
-Μα τι κάνεις εκεί; Άφησε με σε βοηθήσω σου είπα.
Με κοίταξες με τα μεγάλα μελιά σου μάτια κουνώντας αρνητικά το κεφάλι σου.
-Δεν θα σε αφήσω να τα πληγώσεις, είπες.
Έγειρες το κορμί σου πάνω τους καλύπτοντας τα για να μην τα βλέπω καν, και συνέχισες να παλεύεις με τον αγκαθωτό κόμπο.
Μα πως θα μπορούσα να κάνω κάτι τέτοιο;
Τόσο λίγο λοιπόν με ξέρεις!!
Σου γύρισα την πλάτη και έφυγα.
Δεν μπόρεσες να νοιώσεις την καρδιά μου...
--- --- --- --- ---- --- --- --- --- ---- --- --- --- ----
Υ.Γ.
" The joy of true friendship is a joy that last forever,
thank you for adding such joy to my life!!! "
from gold….idea (12-4-2010)
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
