Πέμπτη 29 Οκτωβρίου 2009
ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΤI ΚΑΝΕΙΣ...
Καλημέρα τι κάνεις
να'σαι πάντα καλά
κι όταν είσαι κοντά μου
κι όταν είσαι μακρυά
να'ναι κάθε σου μέρα
μια καινούργια αρχή
καλημέρα τι κάνεις
σ'αγαπάω πολύ
Καλημέρα τι κάνεις
να'σαι πάντα καλά
το κουράγιο μη χάνεις
το κεφάλι ψηλά
καλημέρα χαρά μου
καλημέρα ζωή
καλημέρα τι κάνεις
σ'αγαπάω πολύ
Καλημέρα τι κάνεις
να'σαι πάντα καλά
κι όταν είσαι κοντά μου
κι όταν είσαι μακρυά
να'ναι η κάθε σου μέρα
μια καινούργια αρχή
καλημέρα τι κάνεις,
σ'αγαπάω πολύ
Καλημέρα τι κάνεις
να'σαι πάντα καλά
κι όταν όλα νομίζεις
ότι πάνε στραβά
πάντα κάτι θα γίνει
μη ρωτάς το γιατί
καλημέρα τι κάνεις
Σ'αγαπάω πολύ!!
Δευτέρα 26 Οκτωβρίου 2009
Οργασμοί !!

1. Γεωγραφικός: Εδώ ! Εδώ ! και Εκεί ! Εκεί !
2. Θρησκευτικός: Θεεεέ μου !!!
3. Αυτοκτονίας: Πεθαίνωωωω !!!!!!
4. Δολοφονίας: Αν σταματήσεις, σε σκότωσα !!!
5. Θετικός: Ναι ! Ναι ! Ναι ! Ναι ! Ναι !
6. Αρνητικός: Όχι ! Όχι ! Όχι ! Όχι ! Όχι !
7. Στιγμιαίος: Τώρα ! τώρα ! τώρα !
8. Επίπονος: Ωχχχ ! αχχχχχχ ! Ωχχχ ! Αααιιιιιχχ!!!!
9. Οργασμός του τρόπου 1: Πιο γρήγορα ! Πιο γρήγορα !
10. Οργασμός του τρόπου 2: Πιο δυνατά ! Πιο δυνατά !
11. Επεξηγηματικός: Έτσι ! Έτσι ! Έτσι !
12. Επιβεβαιωτικός: Αυτό είναι ! Αυτό είναι !
13. Μαραθώνιος: Φτάνω !! Φτάνω !!
14. Τελειωτικός: Τελειώνω !! Τελειώνω !!
15. Οργασμός της αγελάδας: Μμμμμμμμμμμμμμμμμμμ
16. Οργασμός της πάπιας: Α-παπα παπα-παπα !!

17. Οιδιπόδειος: Τι σου κάνω, μάνα μου !
18. Πατρικό: Παιδί μου !!!
19. Ο οργασμός του μαμάκια: Μάνα μου, ώχου, μάνα μου !!
20. Ο οργασμός του ανοιχτοχέρη: Πάρτα !!!
21. Ο οργασμός της Νατάσας: Αχ Κώστα-Κώστα.. ..
22. Ο οργασμός του κάμπινγκ : ...............( για να μην ακούν από τις διπλανές σκηνές )
23. Οργασμός παντρεμένων: Το ταβάνι θέλει βάψιμοοοο Νώνταααα !
24. Οργασμός της μοδίστρας: Σκίσε με !
25. Οργασμός του πλεονέκτη: Κι άλλο !! Κι άλλο !!
26. Οργασμός της θρησκευόμενης: Άη-Γιώργη μου !! Καβαλάρη μου !!!
27. Οργασμός του γιατρού: Πάρτα, μωρή άρρωστη !!

28. Οργασμός της βρεφονηπιοκόμου: Μωράκι μου,..Μωράκι μου !!
29. Οργασμός του ανασφαλή: Σ' αρέσει ; Ε ; Σ' αρέσει ;
30. Οργασμός του περίεργου: Τι σου κάνω ; Πες, τι σου κάνω ;
31. Οργασμός της ψυχρής: Λιώνω !!!
32. Οργασμός της ψεύτρας: Τελείωσες καρδούλα μου ; Αχ, αχ κι εγώ
33. Οργασμός του ψυχιάτρου: Με τρελαίνεις !!
34. Οργασμός του G.P.S.: Πιο πάνω.πιο πάνω.πιο δεξιά.Εκεί, εκεί ανάμεσα !!
35. Οργασμός ανοργασμικής: Τελείωσες ; Μπορούμε τώρα να συζητήσουμε λίγο σοβαρά
για τη σχέση μας ;
36. Βλάχικος οργασμός: Οη, Οη, μάνα μ' !!!
37. Κρητικός οργασμός: Ωφού !! Ίντα μου κάνεις και με κουζουλαίνεις;
...
Ετικέτες
αστεία και ανέκδοτα
Τετάρτη 21 Οκτωβρίου 2009
...Girl
"Sweet little child
You know nothing
But a cold world outside
You're too young to realize
What he wants from you tonight
.....
An ocean of silence
Is drowning your heart
What never should be
Will remain in the dark
Poor little girl
There is no one
You can trust in the world
...."
Κυριακή 18 Οκτωβρίου 2009
…. 7:00 η ώρα, κοντεύει να μεσημεριάσει
Με το σώμα του κρατούσε το κορμί της φυλακισμένο κάτω από το δικό του.Το ένα του χέρι σφράγιζε με δύναμη το στόμα της αφήνοντας μόνο να ακούγεται το μουγκρητό της που ανακατευόταν μαζί με τη βαριά ανάσα του και τις ακατάληπτες βρισιές του.
Το στόμα του πεινασμένο ρουφούσε το άγουρο στήθος της λες και προσπαθούσε να ρουφίξει, να απομυζήσει όλη τη νιότη της.
Το σώμα της χτυπιόταν στο υγρό πάτωμα προσπαθώντας να ξεφύγει από το βρωμερό άγγιγμα του.
Μα πως βρέθηκε σ’ αυτή τη θέση;
Κατέβασε το χέρι του ανάμεσα στα πόδια της....
Το σώμα της παρέλυσε από τον τρόμο και τις μάταιες κινήσεις της απόδρασης, τις
αντικατέστησε η τρεμούλα του φόβου.Το στομάχι , το συκώτι, τα εντόσθια …όλα άρχισαν να βγαίνουν και να αιωρώντε στον αέρα. Μπερδεύτηκαν και κρεμάστηκαν στα κλαδιά των δέντρων, στάζοντας κόκκινο.
Όλα τριγύρω έγιναν κόκκινα.
Η αγωνία της έκανε την καρδιά της να χτυπά τόσο δυνατά που ήταν το μόνο που άκουγε πια.
Έπρεπε να βρει τρόπο να μην υπάρχει, έπρεπε να βρει τρόπο να ξεφύγει.
Άρχισε να κάνει εμετό πολύ, ίσαμε μια θάλασσα.
Το κορμί της άρχισε να μεταλλάσετε να μικραίνει να παίρνει άλλη μορφή… έβγαλε ουρά και γέμισε λέπια. Καθώς οι σπασμοί εξακολουθούσαν να τραντάζουν το σώμα της κατάφερε να ξεφύγει από τα χέρια του.

Βούτηξε στη θάλασσα και κατευθύνθηκε με μεγάλη ταχύτα προς τον ωκεανό..
Κολυμπούσε τρελά μια δεξιά μια αριστερά, χωρίς να έχει κάποια συγκεκριμένη πορεία.
Έφτασε στον βυθό, περνούσε ανάμεσα από τα φύκια και τα σφουγγάρια τρίβοντας το σώμα της με δύναμη πάνω τους.
Τα λέπια της ξεκολλούσαν από πάνω της και
Είχε πάρει σχεδόν την μορφή δελφινιού όταν επιτέλους, εντόπισε κάποια βαθιά και σκοτεινή κοιλότητα σε κάποιο βράχο και κρύφτηκε μέσα της.
Το σκοτάδι την κατάπιε και εκείνη έκλεισε τα μάτια…. ήταν εξουθενωμένη… διαλυμένη… ήθελε να κοιμηθεί, να πέσει σε βαθύ λήθαργο και να μην ξυπνήσει ποτέ….
-Άντε υπναρού σήκω επιτέλους!! Θα αργήσεις στο σχολείο σου!! Είναι …. 7:00 η ώρα, κοντεύει να μεσημεριάσει. (ακούστηκε η γνώριμη φωνή της μαμάς της από το υπερπέραν).
Μα τι έγινε ;κατάφερε να γλιτώσει;
-Ουφ! Ευτυχώς ήταν μόνο άλλος ένας εφιάλτης!! (σκέφτηκε)
Χαμένη μεταξύ ονείρου και πραγματικότητας σηκώθηκε από το κρεβάτι της και κατευθύνθηκε μηχανικά προς το μπάνιο νοιώθοντας το στομάχι της να κάνει τούμπες.
-Αμάν βρε παιδάκι μου!! πάλι έβρεξες το κρεβάτι σου κοτσάμ γυναίκα; 11 χρονών είσαι πια το έχεις καταλάβει; ……

Δε βγήκε άχνα από το στόμα της, αλλά στο μυαλό της φώναζε με δύναμη «ΟΧΙ ΔΕΝ ΘΕΛΩ ΝΑ ΜΕΓΑΛΩΣΩ, ΔΕ ΘΕΛΩ ΝΑ ΓΙΝΩ ΓΥΝΑΙΚΑ….».
from gold....idea (17-10-09)
Ετικέτες
Απο μένα.... για σένα,
Ας παραμυθιαστούμε
Πέμπτη 15 Οκτωβρίου 2009
Είναι κάτι στιγμές....
"Είναι κάτι στιγμές,
τρυφερές και λεπτές,
σαν κλωστές τυλιγμένες σ' αδράχτι,
σε γυρνούν απαλά,
σε μεθούν σιωπηρά,
σε γεμίζουν με πείσμα και άχτι...
για όλα αυτά που ζητάς,
για πολλά που πονάς,
για το τίποτε μιας ευτυχίας,
και γυρνάς σαν τρελός,
του καθρέφτη εαυτός,
θύμα-θύτης κακής συγκυρίας.
Πλημμυρίζουν το χθες
μαγεμένες σκιές,
που ξοπίσω μου γράφουν τροχιά,
με κρατούνε θαρρώ
σαν αλήθειες παλιές
σε λαβύρινθο δέσμιο βαθιά.
Είναι κάτι στιγμές,
σα μικρές πινελιές
ζωγραφιάς που δεν έχει τελειώσει,
λείπουν λίγα ακριβά
των χρωμάτων νερά,
για να δώσουν του τόπου τη γνώση.
Για τους κήπους της γης,
για το ροζ της αυγής,
για το κύμα που απόμεινε μόνο,
να χαϊδεύει με αφρούς,
τους πικρούς μας καημούς
και να διώχνει της πίκρας τον πόνο. "
Στίχοι: Πολυξένη Βελένη
Μουσική: Νίκος Παπάζογλου
τρυφερές και λεπτές,
σαν κλωστές τυλιγμένες σ' αδράχτι,
σε γυρνούν απαλά,
σε μεθούν σιωπηρά,
σε γεμίζουν με πείσμα και άχτι...
για όλα αυτά που ζητάς,
για πολλά που πονάς,
για το τίποτε μιας ευτυχίας,
και γυρνάς σαν τρελός,
του καθρέφτη εαυτός,
θύμα-θύτης κακής συγκυρίας.
Πλημμυρίζουν το χθες
μαγεμένες σκιές,
που ξοπίσω μου γράφουν τροχιά,
με κρατούνε θαρρώ
σαν αλήθειες παλιές
σε λαβύρινθο δέσμιο βαθιά.
Είναι κάτι στιγμές,
σα μικρές πινελιές
ζωγραφιάς που δεν έχει τελειώσει,
λείπουν λίγα ακριβά
των χρωμάτων νερά,
για να δώσουν του τόπου τη γνώση.
Για τους κήπους της γης,
για το ροζ της αυγής,
για το κύμα που απόμεινε μόνο,
να χαϊδεύει με αφρούς,
τους πικρούς μας καημούς
και να διώχνει της πίκρας τον πόνο. "
Στίχοι: Πολυξένη Βελένη
Μουσική: Νίκος Παπάζογλου
Ετικέτες
Τραγούδια.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
