Μαντινάδες

"Το ξέρεις ότι σ' αγαπώ
μη με ρωτήσεις πόσο
γιατί δεν έχω τη σωστή
απάντηση να δώσω."

"Δότης θα γίνω της καρδιάς
να μην ταφεί στο χώμα
να ζει αυτή να σ' αγαπά
κι ας είναι σ' αλλο σώμα."


"Μη φοβηθείς αν αισθανθείς
κάτι στο πρόσωπο σου,
η σκέψη μου είναι που ζητά
ένα χαμόγελο σου."

"Ξέχασες πως στον πόνο σου
και εγώ μαζί πονούσα
και στη δική σου τη χαρά
μαζί και εγώ γελούσα"

"Πως να το πω δεν σ' αγαπώ
που μ' άφησες σημάδι
σαν τα σβησμένα κάρβουνα
είν' η καρδιά μου μαύρη"

"Συ μέμαθες πως αγαπούν
πως πίνουν πως γλεντούνε
μάθε με τώρα δυο καρδιές
πως ζουν σαν χωριστούνε."

Kalimera

Ο έρωτας είναι τυφλός...... ορίστε και η απόδειξη!

; )

Μένω εκτός

poso mou leipeis!!!

ΝΑ ΣΕ ΠΡΟΣΕΧΕΙΣ!

...γιατί στο μυαλό του ανθρώπου...μόνο ο άνθρωπος υπάρχει!

1. Το ταίρι του έχει τραυματιστεί και η κατάσταση είναι πολύ άσχημη.





2. Της φέρνει φαγητό και την φροντίζει στοργικά







3. Της φέρνει κι άλλο φαγητό, όμως σοκάρεται από το θάνατό της και προσπαθεί να την συνεφέρει






4. Συνειδητοποιεί ότι είναι νεκρή και κλαίει γοερά.







5. Στέκεται πλάι της κι εξακολουθεί να κλαίει.







6. Αποδέχεται πια ότι δεν θα ξαναγυρίσει κοντά του





Αυτές οι φωτογραφίες των δύο πουλιών τραβήχτηκαν στην Ουκρανία.
Ο φωτογράφος τις πούλησε με συμβολικό αντίτιμο σε πασίγνωστη γαλλική εφημερίδα.
Και όλα τα φύλλα της συγκεκριμένης εφημερίδας ξεπουλήθηκαν την ημέρα της
δημοσίευσης αυτών των εικόνων.

Δυστυχώς οι άνθρωποι είμαστε τόσο εγωιστές που νομίζουμε πως μόνο εμείς έχουμε αισθήματα και νοιώθουμε τη χαρά, τη συγκίνηση,.... και πως μόνο εμείς νοιώθουμε τον πόνο της απώλειας.

Αυτό το «Κάποτε».....

 Κάποτε είχαμε χρόνο να κοιτάξουμε τον ουρανό, να δούμε το χρώμα του, να ακούσουμε το κελάϊδισμα των πουλιών, να νιώσουμε την ευωδιά του βρεγμένου χώματος. Σήμερα τα βλέπουμε στην τηλεόραση.
 Κάποτε κυκλοφορούσαμε με ταπεινά αυτοκίνητα 1000 κυβικών και ήμασταν χαρούμενοι. Σήμερα κυκλοφορούμε με τζιπ 2000 κυβικών και στεναχωριόμαστε που δεν έχουμε τζιπ... 3000 κυβικών.
 Κάποτε είχαμε χρόνο να πάμε για καφέ με τους φίλους μας. Τώρα τα λέμε μέσω τηλεφώνου, MSN και Skype.
 Κάποτε κοιτούσαμε στα μάτια τους ανθρώπους. Τώρα τους κοιτάμε στην τσέπη.
 Κάποτε είχαμε τις πόρτες των σπιτιών ανοικτές, όπως και τις καρδιές μας. Σήμερα κλειδαμπαρωνόμαστε, βάζουμε συναγερμούς και διπλοκλειδώνουμε και τις καρδιές μας για να μην αφήσουμε κανέναν να μας πλησιάσει.
 Κάποτε είχαμε το θάρρος και τη λεβεντιά να λέμε «Έκανα λάθος». Σήμερα λέμε «Αυτός φταίει»...
 Κάποτε τα παιδιά τα μεγαλώνανε οι γιαγιάδες και οι παππούδες με παραμύθια, Σήμερα μεγαλώνουν με την τηλεόραση βλέποντας τους ήρωες να ξεκοιλιάζουν...τους κακούς.
 Κάποτε παίζαμε με τους φίλους μας ποδόσφαιρο στις αλάνες. Σήμερα παίζουμε ποδόσφαιρο στο Playstation και p.c.
 Κάποτε οι τραγουδίστριες τραγουδούσαν με τη φωνή. Σήμερα τραγουδούν με….. κάτι άλλο.
 Κάποτε ιδανικό ήταν να γίνεις αναγνωρισμένος. Σήμερα ιδανικό είναι να γίνεις απλά αναγνωρίσιμος
 Κάποτε λέγαμε καλημέρα σε ένα περαστικό και τον ρωτούσαμε για την τάδε οδό. Σήμερα μας το λέει ο navigator.
 Κάποτε πίναμε νερό της βρύσης και ήμασταν μια χαρά. Σήμερα πίνουμε εμφιαλωμένο και...αρρωσταίνουμε.
 Κάποτε ξυπνάγαμε πρωί πρωί την Κυριακή για να πάμε στην εκκλησία. Σήμερα δεν πάμε γιατί είναι...μπανάλ, και γιατί οι παπάδες γίνανε μεσίτες και επιχειρηματίες.
 Κάποτε μαζευόμασταν όλη η οικογένεια γύρω από το τραπέζι και αισθανόμασταν ενωμένοι και ευτυχισμένοι. Σήμερα έχει ο καθένας το δικό του δωμάτιο και δεν βρισκόμαστε μαζί στο τραπέζι ...
 Κάποτε νοιαζόμασταν για το γείτονα, σήμερα τσατιζόμαστε αν αγοράσει καλύτερη τηλεόραση από εμάς.
 Σήμερα έχουμε τα πάντα και τρωγόμαστε με τα ρούχα μας.
 Κάποτε δουλεύαμε για να ζήσουμε. Σήμερα ζούμε για να δουλεύουμε.
Κάποτε είχαμε χρόνο για τον εαυτό μας. Σήμερα δεν έχουμε χρόνο για…………………………….κανένα....
 Αυτό το «Κάποτε», το έλεγαν Ζωή....